Vier broertjes. Drie akkoorden. Twee halve waarheden. Eén liefde voor muziek. Dat is wat Tijgers samenvat. Vlaamse kleipunk op zijn best, in de geest van De Kreuners, Trockener Kecks, met een vleugje Social Distortion en Bouncing Souls.

Het begint allemaal in 2008 in Bar 219 te Antwerpen, waar ze niet alleen barman Bram om een pintje vragen, maar ook of hij zijn drumsticks van onder het stof wil halen. Zo, met Jeroen op gitaar, Stijn op bas, en Bram achter de drums, wordt het beest geboren: Tijgers. De wereld (oké, vooral cafés) maakt kennis met hun rauwe energie op de EP Groaaar in 2013. Caféoptredens volgen, en pinten vliegen in het rond.

Fast forward naar 2017. Bram besluit de drumstokken in te ruilen voor een gitaar, en hardcore drummer Jeroen Taeymans (van hardcore band Rain) sluit zich aan. De band groeit in mankracht en in décibels.

Tot het lot in 2019 een tragische wending neemt en bassist Stijn Sterckx onverwacht overlijdt, even wordt het stil rond de band. Stijn was niet alleen een cruciaal lid van de band, maar ook de echtgenoot van singer-songwriter Hannelore Bedert en vader van Hoppe en Polly. In plaats van op te geven, doen de overgebleven Tijgers wat ze het beste doen: ze houden vast aan elkaar en de muziek. Dre komt erbij om de baslijnen voort te zetten waar Stijn ze achterliet, samen maken ze een LP met nummers waar Stijn nog aan mee schreef. Een muzikaal eerbetoon aan hun verloren vriend.

Fun fact: Ze zingen in het Nederlands omdat ze eerlijk toegeven dat Engels gewoonweg te moeilijk is.

In 3 woorden: Ruw, eerlijk en gezwind

3 akkoorden, 2 halve waarheden, 1 grote liefde voor muziek.